اسوههاى فرماندهى
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

اسوههاى فرماندهى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٧

زيرا اگر آن حضرت را مالك خود مى‌پنداشت و احساس بردگى مى‌كرد، با ديدن پدر و پيشنهاد او از پيامبر (ص) دست مى‌كشيد. ديگر اينكه، در مقابل شيفتگى زيد به پيامبر (ص)، رسول خدا نيز به او محبّت مى‌كرد. نقل‌شده كه آن حضرت زيد را همچون خويشان خود دوست مى‌داشت. «١» امام صادق (ع) درباره محبت پيامبر به زيد فرموده است:
پيامبر (ص) زيد را دوست مى‌داشت و او را «زيد الحب» مى‌ناميد. «٢» علاوه بر اين، در ماجراى انعقاد پيمان برادرى، پيامبر او را با عموى بزرگوار خود، حضرت حمزه، برادر قرار داد. «٣» اين پيمان نشان دهنده عمق محبت رسول خدا به زيد و نيز شخصيّت بزرگوار و شجاع زيد است، زيرا شايستگى برادرى حمزه سيدالشهدا را يافته بود.
سوّمين مسلمان‌ شخصيت زيد در سايه تعاليم و تربيتهاى پيامبر اكرم شكل گرفت و با ورود به خانه آن حضرت و قرار گرفتن در كنار حضرت خديجه و على (ع)، سوّمين كسى بود كه ايمان آورد «٤» و پشت سر رسول خدا (ص) به نماز ايستاد.
زيد از نخستين روزهاى دعوت به اسلام در كنار پيامبر اكرم (ص) قرار گرفت و در سختيها و مشكلات سالهاى نخستين بعثت. لحظه‌اى او را در مقابل مشركان تنها نگذاشت و از خود پايدارى بسيار نشان داد. براى نمونه، در سفر پيامبر اكرم (ص) به طايف، هنگامى كه جوانان طايف حضرتش را آزار دادند و به او سنگ زدند، زيد از ايشان دفاع كرد و سنگها را به جان خريد، به طورى كه سرش چندين شكاف برداشت. «٥»