اين تعبير بيشتر در زمان حكومت على (ع) شايع شد. آن حضرت سپاهى متشكل از پنج يا شش هزار نفر داشت كه به آنها شرطة الخميس «١» مى‌گفتند و با آنان شرط كرده بود كه در ازاى ايستادگى و مقاومت و دفاع از اسلام و مسلمين تا پاى جان، بهشت را براى آنان تضمين كند. از سخنان حضرت امير (ع) استفاده مى‌شود كه در زمان پيامبر (ص) نيز چنين نيرويى وجود داشته و آن حضرت با آنان چنين قرارى گذاشته بود كه يكى از آنان مقداد بن اسود بوده است. على (ع) به اصحابش مى‌فرمايد: (پيشتازى در جنگ و پاسدارى از اسلام را تا مرز شهادت) متعهد شويد، من نيز در قبال آن به طلا و نقره با شما شرط نمى‌كنم، بلكه بهشت را براى شما متعهد مى‌شوم، هم‌چنانكه پيامبر ما (ص) در گذشته به اصحابش فرمود: متعهد شويد، به درستى كه من در برابر اين تعهد شما جز بهشت را تعهد نمى‌كنم و آنان عبارت بودند: از سلمان فارسى، مقداد، ابوذر و «٢» آياتى در شأن مقداد آياتى چند از قرآن مجيد در شأن مقداد و دوستان خالص او نازل شده كه در اينجا به چند نمونه از آنها اشاره مى‌كنيم:
١. وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلَوُنَ مِنَ الْمُهاجِرينَ وَ الْانْصارِ وَ الَّذينَ اتَّبَعوُهُمْ بِإِحْسانٍ رَضىَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَ اعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرى‌ تَحْتِهَا اْلَانْهارُ خالِدينَ فيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ «٣» در تفسير قمى آمده است كه: اين افراد برجستگانى چون سلمان و مقداد و ابوذر و عمّار بودند كه به ولايت امير مومنان على (ع) ايمان آوردند و بر اين ولايت صادق و ثابت ماندند. «٤»