نظرخواهى كرد. آن حضرت پس از تصميم‌گيرى در ازدواج با آن بانوى گرانقدر، به همراه حمزة بن عبدالمطّلب و ابوطالب و ديگر عموهاى خود به خانه خويلد بن اسد (پدر خديجه) رفت تا رسماً خديجه را از وى خواستگارى كند. در اين مراسم كه بنى هاشم و جمعى از شخصيت‌هاى قريش حضور داشتند، ابوطالب «١» و بنا به روايتى حضرت حمزه، خديجه را براى حضرت محمد (ص) خواستگارى كرد و اين مراسم با عقد ازدواج آن حضرت با خديجه پايان يافت. «٢» حضور حمزه و شركت فعّالش در اين مراسم بيانگر شخصيّت والاى حمزه در ميان فرزندان عبدالمطّلب و بيان گرم او و علاقه شديد متقابل او و پيامبر است.
پناهگاه پيامبر حمزة بن عبدالمطّلب، از نخستين ياران رسول خدا (ص) است. شيخ طوسى (ره) او را از ياران آن بزرگوار به شمار آورده است. «٣» علّامه حلى (ره) نيز در كتاب رجال خود او را مردى مورد اعتماد و راستگو معرفى كرده است. «٤» حمزه حتى پيش از آنكه به دين اسلام بگرود، در برابر مخالفان و بدخواهان اسلام و پيامبر (ص) قاطعانه مى‌ايستاد، و مانع اذيت و آزارهاى آنان مى‌شد. ابولهب، برادر بزرگتر حمزه، يكى از دشمنان سرسخت رسول خدا به شمار مى‌رفت كه لحظه‌اى از اظهار دشمنى با اسلام و پيامبر فروگذار نمى‌كرد و پيوسته به آزار آن حضرت و كارشكنى در برابر تلاشهاى تبليغى آن بزرگوار مى‌پرداخت، تا جايى كه خداوند سوره‌اى در نكوهش او و همسرش «ام جميل» نازل فرمود.
ابولهب در همسايگى رسول خدا (ص) مى‌زيست و پيوسته زباله‌ها را كنار خانه پيامبر مى‌ريخت و با اين رفتار زشت، آن حضرت را مى‌آزرد. روزى حمزه او را در آن حال يافت،