رابعاً، مأموريت‌ها عموماً بدون درگيرى پايان يافته است. «١» خامساً، پيامبر (ص) شخصاً- جز در يك مورد- در اين گشت‌ها حضور نداشته است.
در هفتمين ماه سال اوّل هجرت پيامبر (ص) اوّلين سريّه را ترتيب دادند كه فرمانده اين سريّه «٢» حمزه بود، «٣» اما چرا حمزه انتخاب شد؟ انتخاب فرماندهان در چنين مقطع حساس و دشوارى، بيانگر ويژگيهاى شخصيتى فرمانده و تناسب وى با اهميّت مسؤوليتهاى واگذار شده به اوست.
عظمت حمزه آنگاه آشكار مى‌شود كه بدانيم عمليات وى نقطه آغازين دوران نوينى است كه در آن «سياست‌گريز» جاى خود را به «رسالت ستيز» بخشيده است، و از آنجا كه آغاز هر پديده حساس‌ترين دوران آن است، اين عمليات نشانگر رادمردى و دليرى و چيرگى اوست.
كاروان عظيم قريش رهسپار مكه بود و سرپرستى آن را مغرورترين و خودپسندترين و جنگ‌افروزترين فرد قريش- كه از همه انعطاف‌ناپذيرتر و قلدرمنش‌تر به شمار مى‌رفت و به حق مى‌توان او را «ربّ النوع دشمنان اسلام» يا به قول پيامبر «فرعون امت» دانست- به عهده داشت. اين مرد كسى جز «ابوجهل» «٤» نبود كه اكنون عهده‌دار حساس‌ترين مسئوليت شغلى قريش است شده بود.
آرى، به صدا درآوردن زنگوله‌هاى قطارى از شتران سرخ مو كه تعدادشان گاهى به هزار رأس مى‌رسيد و بارشان از گرانبهاترين كالاهاى جزيرة العرب به شمار مى‌رفت، كار