اسوههاى فرماندهى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨
اكنون حزب الله به صورت كيانى مستقل و نيرومند و سرافراز درآمده بود، كه مىبايست همه توان خود را به كارگيرد تا موانع گسترش آيين خداپرستى را از سر راه دور كند و نظام خداسالارى را ابتدا در جزيرة العرب و سپس خارج از آن بگستراند.
امّا قريش نخستين و عمدهترين نيروى بازدارنده بود، زيرا شهر مكه و خانه كعبه و نيز اقتصاد جزيرةالعرب را در دست داشتند و متوليان بتهاى ريز و درشت و گوناگون مردم حجاز بودند. آنها خود را وارث فرهنگى بسيار غنى و منحصر به فرد و زبان و تاريخ و ادبياتى برتر مىدانستند و براى تحكيم هر چه بيشتر پايههاى قدرت خود، هر سال در بازار معروف عُكاظ جشنوارههاى شعر و ادب بر پا مىكردند.
يكى ديگر از پديدههاى اجتماعى حاكم بر آن دوران، نظام زد و بندها و قرارها و پيمانهاى دفاعى ميان قبيلهها بود كه به علت فقدان يك حكومت مركزى نيرومند اجتنابناپذير مىنمود. سر نخ بيشتر اين پيمانها در دست قريش بود و حضور آنان در معادلات نظامى سراسر جزيره نقش اساسى داشت. بنابراين، اولين وآخرين مانع عمده بر سر راه رشد و گسترش اسلام، قريش بود.
نخستين اقدام با اعلام موجوديت حكومت نوپاى اسلامى، توطئههاى دشمنان اسلام ابعاد گستردهترى يافت و پيمانهاى دفاعى موجود، در جهت هر چه تنگتر كردن حلقه محاصره بر گرد آن به كار افتاد، زيرا دشمن خطر را جدى احساس مىكرد و همه امتيازات نامشروع خود را يك جا در معرض نابودى مىديد.
در مقابل، حكومت اسلامى نمىتوانست جنايات هولناك دشمن را به فراموشى بسپارد و خود را در محدوده مدينه زندانى كند، و فرياد دادخواهى شيفتگان حريت و عدالت و فضيلت را بشنود و ستمهاى مستكبران بر مستضعفان را ببيند و تباهى و گمراهى انسانها را شاهد باشد و واكنشى مناسب از خود نشان ندهد، چرا كه جوهر اسلام، دفاع از حق و مبارزه با باطل و ستم است.
با همه مشكلات توانفرساى مالى حكومت نوبنياد اسلامى، پيامبر (ص) از روزهاى نخست، مسائل دفاعى را سرلوحه برنامههاى خود قرار داد، و براى رويارويى با دشمنان