اسوههاى فرماندهى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٥
به خونش به خاك سپرده شود؟ پس چرا پيامبر (ص) با جديّت تمام در جستوجوى جامهاى بود كه بتوان با آن پيكر مطهر حمزه را كفن كند؟ پاسخ اين پرسش را علّامه مجلسى (ره) از امام صادق (ع) روايت كرده است كه «از آن رو رسول خدا پيكر حمزه را در كفن پيچيد كه دشمن كينهتوز، بدن پاره پاره او را برهنه كرده بود و جامهاى بر بدن حمزه باقى نگذاشته بود! «١» واقدى در مغازى آورده است كه هنگامى كه پيكر حمزه را در قبر نهادند، رسول خدا (ص) امر كرد پارچهاى روى جسد حمزه كشيده شود. پارچهاى آوردند كه هر گاه بر سر او مىكشيدند پاهايش نمايان مىشد و اگر پاهايش را با آن مىپوشاندند سرش نمايان بود. پيامبر (ص) فرمود: سرش را بپوشانيد. سپس دستور داد تا پاهايش را با اسپند پوشاندند. «٢» اين واقعه از جمله مصيبتهاى حمزه است كه پس از وى اشك از ديدگان دوستدارانش روان مىساخت. حارثة بن مضرب گويد: پس از آنكه خبّاب بن ارتّ در بستر بيمارى افتاد، من به عيادتش رفتم. در آن حال بافندهاى كفن او را آورد. خبّاب با ديدن كفن به ياد تكفين حمزه افتاد و گريست و گفت: ولى كفن حمزه عموى پيامبر به گونهاى بود كه اگر پاهاى او را با آن مىپوشاندند به سرش نمىرسيد و اگر سرش را با آن مىپوشاندند، پاهايش برهنه مىماند، تا آنكه با اذخِر (نوعى گياه) پاهايش را پوشاندند. «٣» نماز بر حمزه حمزه نخستين شهيدى بود كه رسولخدا (ص) بر او نماز گزارد. سپس هرگاه شهيدى را نزد او مىبردند، او را در كنار حمزه قرار مىدادند و آن حضرت همزمان بر بدن حمزه و هم بر ديگر شهيدان نماز مىگزارد. «٤»