نجاسات را از دستش گرفت و بر سرس ريخت «١» و با اين عمل پشتيبانى خود را از پيامبر (ص) به اثبات رساند.
محبوب پيامبر (ص)
حضرت حمزه از شخصيت‌هايى است كه رسول خدا (ص) بيشترين محبت و علاقه را نسبت به آنان ابراز داشته است. حضرت پيوسته فضايل و برترى وى را اعلام كرده، نام او را در رديف نام اميرمؤمنان على (ع)- كه روح و جان آن حضرت بود- قرار داده است.
شايد به دليل تقدم سنّى حمزه- يا به دلايل ديگر- نام او را مقدّم بر نام آن بزرگوار بر زبان آورده است:
بهترين مردم حمزه و جعفر و على (ع) مى‌باشند. «٢» حاكم نيشابورى از جابر بن عبداللّه انصارى روايت كرده كه يكى از ياران ما داراى فرزندى شد. از پيامبر (ص) پرسيدند: چه نامى بر او بگذاريم؟ حضرت فرمود:
محبوب‌ترين نامهاى نزد مرا نام او كنيد، نامش را حمزه بنهيد! «٣» اينك جاى اين سؤال است كه با اين وصف، چرا آن حضرت نام هيچ‌يك از پسران فاطمه (س) را حمزه ننهاد؟ پاسخ اين است كه نامگذارى اين اختران تابنده و فرزندان وحى و رسالت در آسمان انجام مى‌گرفت و پيامبر (ص) و على (ع)، نقشى در آن نداشته‌اند.
در روايتى آمده است كه پيامبر (ص) پس از تولد نخستين فرزند فاطمه (س) براى ديدن نوزاد به خانه على (ع) رفت. پس از ديدار كودك از على (ع) پرسيد: چه نامى براى فرزندم انتخاب كردى؟ على (ع) گفت: من به خود اجازه ندادم كه پيش از شما نامى براى او معين كنم، ولى دوست داشتم كه نام او را حرب يا حمزه بنهم در آن حال فرشته وحى نام حسن را از جانب خداوند براى اين نوزاد فرخنده به ارمغان آورد. «٤»