زندگى زاهدانه‌ ابوايّوب در بصره ميهمان ابن عباس مى‌شود و ابن عباس نيز به احترام وى، خانه‌اش را براى او خالى مى‌كند و به دوست قديمى‌اش مى‌گويد: ابوايّوب، از تو چنان پذيرايى خواهم كرد كه تو از رسول خدا (ص) پذيرايى كردى.
ميزبان پيامبر و فقيرترين فرد مدينه اكنون خود، ميهمان است. ابوايّوب با داشتن بالاترين پست و مقام حكومتى در مدينه (جانشين خليفه)، از كسانى نبود كه دين برايش دنيا (مال و منال) آورده باشد و همواره مانند مولايش على (ع) در زهد زندگى كرده است. گويى ابن عباس هم حدس مى‌زند كه او فقير و مقروض باشد. از اين جهت، رو به دوستش مى‌كند و مى‌پرسد: ابوايّوب، چه مقدار قرض دارى و او مى‌گويد: بيست هزار درهم. ابن عباس چهل هزار درهم و بيست بنده به او مى‌دهد و مى‌گويد: ابوايّوب، هر آنچه كه در خانه من است، از آن توست. «١» ابوايّوب مى‌خواست به مردم زمان خود بياموزد كه اصحاب پيامبر بايد روش زاهدانه‌اى در پيش بگيرند و اگر در اين راه فقرى هم به آنان رسد، مانند پيامبر آن را تحمّل كنند و نه همچون طلحه و زبير و ديگر زراندوزان و اشراف، خود را تافته جدا بافته‌اى از مردم بدانند و از حكومت حضرت على (ع) انتظارات نابجا داشته باشند.
پيشگويى پيامبر (ص) در باره ابوايّوب‌ با شروع جنگ صفين، ابوايّوب به همراه امام به سوى نبرد با دشمن حركت كرد. در راه، قبيله ازْدْ او را ديدند و از شوق ديدن اين صحابى بزرگ پيامبر، شتر پروارشده‌اى را به رسم هديه همراه شخصى نزد او فرستادند. آن شخص نزد ابوايّوب آمد، سلام كرد و گفت: اى ابوايّوب، خداوند تو را به يارى پيامبر خود و ميهمان شدن حضرت در خانه‌ات بزرگ و گرامى داشت و اكنون تو را مى‌بيينم كه شمشير به دست آمده‌اى و مى‌خواهى با مسلمانان بجنگى! ابوايّوب به آنان گفت: پيامبر (ص) به ما سفارش كرد كه همراه على (ع)