عقد برادرى ابوايّوب‌ تمركز مسلمانان در مدينه فصل جديدى در زندگانى پيامبر پديد آورد. حضرت پيش از ورود به مدينه درصدد جلب قلوب به آيين خود بود، ولى پس از ورود بايد موجوديت خود و مسلمانان را اعلام كند و آنان را در برابر دشمنان داخلى و خارجى متحد نمايد.
اختلاف در دو محيطى كه مهاجر و انصار در آن پرورش يافته بودند و اختلافات آنها در طرز تفكر و معاشرت و همچنين وضع نابسامان زندگى مهاجرين- كه همه چيزشان را در مكه جا گذاشته بودند تا ايمان و آرمانشان را سلامت بدارند- خطرى براى ادامه حيات دينى و سياسى جامعه مدينه به حساب مى‌آيد. به همين دليل، پيامبر از طرف خدا مأمور شد تا ميان مهاجر و انصار پيمان برادرى ببندد. از اين رو، روزى در جمعى و مجلسى عمومى رو به مسلمانان كرد و فرمود: دوتا دوتا با يكديگر برادر دينى شويد. «١» وقتى نوبت به ابوايّوب انصارى رسيد، او را با مُصعب بن‌عمير اولين مبلغ اسلام در مدينه برادر خواند. «٢» بر اثر اين پيمان كه در تاريخ هيچ نهضت و ملتى نظير ندارد، هر انصارى كفالت و سرپرستى يك خانواده مهاجر را پذيرفت و او را در همه اموال خود شريك كرد. پيامبر با اين طرح توانست وحدت سياسى و معنوى مسلمانان را حفظ كند.
شركت ابوايّوب در جنگ بدر يكى از مجاهدان حاضر در جنگ سرنوشت ساز بدر، ابوايّوب است. «٣» كسانى كه در اين جنگ (نخستين جنگ اسلام با قريش) شركت كرده بودند، در ميان مسلمانان امتياز و برترى داشتند. در جنگ بدر مسلمانان پيروز شدند و مطلّب بن حنطب به دست ابوايّوب به اسارت درآمد. «٤» ابوايّوب بعد از مدتى او را- كه مالى نداشت تا فديه «٥» دهد- بزرگوارانه آزاد كرد. «٦»