سرانجام، از رسول خدا (ص) روايت شده است كه فرمود: بر آتش (دوزخ) حرام است كه خون و گوشت عمّار را از بين ببرد يا (حتى) به آن برسد. «١» رزمنده‌اى دلاور عمّار در بسيارى از غزوه‌ها و سريه‌هاى سپاهيان اسلام بر ضدّ نيروهاى كفر و شرك و بت‌پرستى حضور فعال داشت.
وى در غزوه عُشَيْرَه كه در سال دوم هجرى رخ داد، از جمله سپاهيان اسلام بود. در اين غزوه، پيامبر (ص) با هدف تعقيب كاروان قريش از مدينه خارج شد و پرچمدار نيروهاى اسلام، حمزة بن عبدالمطلب بود. «٢» در واقعه بدر نيز عمّار در كنار رسول خدا (ص) با دشمنان اسلام پيكار كرد و گروهى از دشمنان را به هلاكت رساند كه از جمله آنان عامر بن حضرمى «٣» و حارث بن زَمَعه «٤» و ابو قيس بن فاكه «٥» و على بن امَّية بن خَلَف «٦» را مى‌توان نام برد. در اين جنگ يكى از شجاعان تيره بنى عمرو بن تميم نيز به دست عمّار هلاك شد. «٧» عمّار همچنين در غزوه ذات الرقاع كه در سال چهارم هجرى اتفاق افتاد، حضورى چشمگير داشت. او در يكى از شبهاى بسيار حساس و طوفانى، به همراه عبّاد بن بِشْرْ نگهبانى نيروهاى اسلام را عهده‌دار شد كه به دنبال تيراندازى يكى از افراد دشمن و مجروح شدنِ عبّاد، به تعقيب دشمن پرداخت و دشمن با شنيدن نام عمّار در تاريكى شب فرار كرد. «٨»