اسوههاى فرماندهى
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

اسوههاى فرماندهى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٠

خداوندا، اين شخص بنده تو است، اگر اجل و مرگ او فرا رسيده است، به سوى رحمت و بهشت تو مى‌آيد، امّا اگر اجلش فرا نرسيده و مهلت او به پايان نيامده است، او را شفا مرحمت فرما.
در اين ميان بعضى از اصحاب كه حضور داشتند، عرض كردند: اى رسول خدا، از عبداللّه بن رواحه تعجّب مى‌كنيم، زيرا به رغم اينكه در مواقف و صحنه‌هاى متعددى از ميادين جنگ و جهاد شركت داشت، خداوند شهادت نصيب او نكرد و اكنون در بستر بيمارى، به مرگ طبيعى از دنيا مى‌رود!. پيامبر (ص) فرمود: از شما سؤال مى‌كنم شهداى امت من چه كسانى هستند؟ اصحاب گفتند: مگر شهيد آن كسى نيست كه در راه خداوند جهاد كند و در ميدان جنگ بر دشمن بخروشد و هجوم برد و لحظه‌اى در باره فرار از جنگ نينديشد؟ حضرت فرمود: اگر مصداق شهيد تنها همين موردى باشد كه شما گفتيد، در اين صورت تعداد شهدا بسيار اندك خواهد بود. اين يكى از نمونه‌ها و مصاديق شهيد به شمار مى‌آيد. سپس پيامبر (ص) مصاديق شهيد را بيان فرمود. پس از اين ماجرا، حال عبدالله رو به بهبودى نهاد. «١» اين روايت نشان مى‌دهد كه عبداللّه بن رواحه مقام والايى نزد پيامبر (ص) داشته است.
اطاعت از اولى الامر پايدارى هر نظام و تشكيلاتى با پيروى و اطاعت مردم از رهبر آن نظام ارتباط مستقيم دارد. همچنين نابودى هر حكومتى، در جدايى مردم از رهبران و دولتمردان و سرپيچى از دستورات آنان است. اين مطلب يك اصل مسلّم و غير قابل ترديد است كه همه عقلاء عالم بر آن اذعان و اعتراف دارند. خداى متعال نيز در قرآن مجيد مسلمانان جهان را به اين قاعده عقلايى، ارشاد و هدايت نموده، مى‌فرمايد: