«إِنَّ عِنْدَنَا الصَّحِِیفَةَ سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِخَطِّ عَلِِیّ وَ إِمْلَاءِ رَسُولِ الله صلِّی الله علِیه و آله ...»؛[١] نزد ما صحِیفه‌‌اِی است که طول آن هفتاد ذراع است. اِین صحِیفه به خط علِی علِیه السلام و املاء رسول الله صلِّی الله علِیه و آله است.

در قرآن، کلمه صحِیفه به صِیغه جمع در سوره مبارکه «عبس» استعمال شده است: (فِِی صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ)؛[٢] آِیات الهِی در صحِیفه‌هاِیى مكرّم (ِیعنى لوح محفوظ ِیا كتب آسمانى ِیا قلوب پاكان) نگاشته است.[٣]

[١] بصائر الدرجات فِی فضائل آل محمد صلِّی اللّٰه علِیهم، ج‌١، ص١٤٢.

[٢] سوره عبس، آِیه١٣.

[٣] گزارشِی درباره سابقه صحِیفه در توارِیخ ادِیان گذشته و اسلام:

صحِیفه ادرِیس علِیه السلام:

براِی حضرت ادرِیس علِیه السلام در مآخذ رواِیِی ما صحِیفه‌هاِی متعدّدِی به ثبت رسِیده است و چنانکه علامه مجلسِی قدّس سرّه نقل کرده، ٢٩ صحِیفه مِی‌باشد. اولِین آنها صحِیفه «حمد» است که به اِین صورت شروع مِی‌شود: «الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِي ابْتَدَأَ خَلْقَهُ بِنِعْمَتِهِ ...». صحِیفه دوّم صحِیفه خلق است: «فَازَ يَا أَخْنُوخُ مَنْ عَرَفَنِي وَ هَلَكَ مَنْ أَنْكَرَنِي‌ ...»؛ ِیا اخنوخ کسِی که مرا شناخت، به فوز و سعادت رسِید و کسِی که مرا انکار کرد، به هلاکت رسِید ... . صحِیفه سوّم صحِیفه رزق است: «يَا أَِیُّهَا الْإِنْسَانُ انْظُرْ وَ تَدَبَّرْ وَ اعْقِلْ وَ تَفَكَّرْ ...»، الِی آخر، (بحار الأنوار، ط - بِیروت، ج‌٩٢، ص٤٥٣).

اما در حدِیثِی از رسول اکرم صلِّی الله علِیه و آله براِی حضرت ادرِیس علِیه السلام سِی صحِیفه ذکر شده است. آن حضرت در پاسخ به سؤال ابوذر رضِی الله عنه از تعداد کتاب‌هاِیِی که خداوند نازل کرده است، فرمود: «مِائَةَ كِتَابٍ وَ أَرْبَعَةَ كُتُبٍ؛ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَي عَلَي شِیث علِیه السلام خَمْسِينَ صَحِيفَةً وَ عَلَي إِدْرِيسَ ثَلَاثِينَ صَحِيفَةً وَ عَلَي إِبْرَاهِيمَ عِشْرِينَ صَحِيفَةً وَ أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ الزَّبُورَ وَ الْفُرْقَانَ»؛ ١٠٤ کتاب؛ خداِی تعالِی پنجاه صحِیفه بر شِیث علِیه السلام نازل کرد، سِی صحِیفه بر حضرت ادرِیس علِیه السلام، بِیست صحِیفه بر حضرت ابراهِیم علِیه السلام و تورات و انجِیل و زبور و فرقان»، (بحار الأنوار، ط - بِیروت، ج١١، ص٣٢).

برخِی معتقد هستند که در مصحف ادرِیس علِیه السلام از پِیامبر گرامِی اسلام صلِّی الله علِیه و آله با نام «بهائِیل» ِیاد شده است. در بخشِی از اِین مصحف آمده است: «هنگامِی که خداوند ابلِیس را تا روز موعود←