خداوند تبارک و تعالِی بعد از اِینکه همه خِیرات و برکات را در خزائن خودش معرفِی مِی‌‌کند، در ادامه مِی‌‌فرماِید: ما بودِیم که باد را براِی بارور شدن طبِیعت از آسمان نازل کردِیم و همه آنها را با آب حِیات‌‌بخش سِیراب کردِیم و حال آنکه هرگز شما توان نگهدارِی او را نداشتِید: (وَ ما أَنْتُمْ لَهُ بِخازِنِِینَ)[١] که «خازن» به معنِی نگهدارنده چِیز نفِیس آمده است.

در اِین زمِینه رواِیات فراوانِی نِیز از ائمه علِیهم السلام نقل شده است؛ از جمله حضرت امِیر المؤمنِین علِیه السلام فرمود: «هَلَكَ[٢] خُزَّانُ الْأَمْوَالِ وَ هُمْ أَحِْیاءٌ وَ الْعُلَمَاءُ بَاقُونَ مَا بَقِِی الدَّهْرُ أَعِْیانُهُمْ مَفْقُودَةٌ وَ أَمْثَالُهُمْ فِِی الْقُلُوبِ مَوْجُودَةٌ»؛[٣] به هلاکت رسِیدند خزانه‌‌داران اموال و حال آنکه زنده هستند و علما باقِی هستند مادامِی که دهر و روزگار هست، أعِیان اِیشان ناِیاب و أمثال آنها در دل‌‌ها موجود هستند.

محمد بن علِی الباقر علِیهما السلام نِیز مِی‌‌فرماِید: «وَ اللّهِ إِنّا لَخُزّانُ اللّهِ فِِی سَمائِهِ وَ أَرْضِهِ لا عَلِی ذَهَبٍ وَ لا عَلِی فِضَّةٍ إِلّا عَلِی عِلْمِهِ»؛[٤] به خدا سوگند، ما خزانه‌‌‌داران خدا در آسمان و زمِین او هستِیم، ولِی نه بر طلا و نقره، بلکه بر علم او. امام صادق علِیه السلام هم در اِین باره مِی‌فرماِید: «نَحْنُ وُلاةُ أَمْرِ اللّهِ وَ خَزَنَةُ عِلْمِ اللّهِ»؛[٥] ما سرپرستان امر خدا و خزانه‌‌‌داران علم خدا هستِیم.

[١] سوره حجر، آِیه٢٢.

[٢] «هلاکت» و مشتقات آن در معارف ما و تفسِیر قرآن نوعاً در مواردِی که عاقبت زشت و تباهِی دارد تعبِیر شده است، مثل آِیه مبارکه (وَ أَنْفِقُوا في‌ سَبيلِ اللَّهِ وَ لاَ تُلْقُوا بِأَِیْدِيكُمْ إِلَي التَّهْلُكَةِ)؛ در راه خدا انفاق کنِید و با دست خودتان، خود را به هلاکت نِیاندازِید». (سوره بقره، آِیه١٩٥).

[٣] نهج البلاغه (للصبحِی صالح)، حکمت١٤٧، ص٤٩٦.

[٤] بصائر الدرجات فِی فضائل آل محمد صلِّی الله علِیهم، ج١، ص١٠٣، ح١؛ الکافِی (ط - الإسلامِیة)، ج١، ص١٩٢، ح٢.

[٥] الکافِی (ط - الإسلامِیة)، ج١، ص١٩٢، ح٣.