لوح حضرت زهرا - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٢٥ - فتنه کور در دوران موسِی بن جعفر علِیهما السلام
است و واِی بر احوال إفتراء کنندگانِ لجوج که پس از منقضِی شدن مدّت [امامت] موسِی عبد و حبِیب و برگزِیده من، علِی علِیه السلام [بن موسِی] ولِی و ناصر مرا منکر مِیشوند!
فتنه کور در دوران موسِی بن جعفر علِیهما السلام
«أُتِِیحَتْ بَعْدَهُ مُوسِی فِتْنَةٌ عَمِْیاءُ حِنْدِس»؛ کلمه «فِتْنَةٌ»، از «فتن، ِیفتنُ» به معناِی آزماِیش و امتحان است که به صورتهاِی مختلف انجام مِیگِیرد. وقتِی طلا را در آتش مِینهند و مِیگدازند تا خوبِی و بدِی و عِیار آن مشخص گردد، به اِین کار، فتنه گفته مِیشود.[١]
کلمه «حِنْدِس»، به كسر حاء به معناِی «شب بسِیار تارِیک گمراه کننده» است[٢] و واژه «عَمِیاء» مؤنث «أعمِی» به معناِی کور بوده و کناِیه از جوّ حاکم بر اوضاع آشفته زندگِی مردم در دوران موسِی بن جعفر علِیهما السلام است.
مقصود از اِین فتنه کور «فِتْنَةٌ عَمِْیاءُ» که در زمان موسِی بن جعفر علِیهما السلام شکل گرفت و از طرفِی به نتِیجه نرسِید، آن است که بسِیارِی از مردم، در شناخت هداِیتگرِ عصر خود دچار مشکل بودند. عوامل متعددِی در بروز چنِین فتنه کورِی دخِیل بوده است که در پاورقِی به برخِی از آنها اشاره مِیکنِیم.[٣]
[١] مفردات ألفاظ القرآن، ص٦٢٣.
[٢] لسان العرب، ج٦، ص٥٨.
[٣] عوامل متعددِی که در بروز فتنه کور در زمان امام کاظم٧ دخِیل بودند عبارتند از:
١ـ به دلِیل شدّت خوفِی که از طاغوت زمان وجود داشت، امر امامت موسِی بن جعفر علِیهما السلام، از ولاِیت پدران معصومش پنهانتر و مخفِیتر بود؛ مِن جمله محبوس بودن آن حضرت (١٤ سال، هفت سال ِیا حداقل چهار سال) بود. تا پِیش از موسِی بن جعفر علِیهما السلام مردم، جانشِینان پِیامبر را با وضوح بِیشترِی مِیشناختند. پِیامبر، بارها و به صورت علنِی امِیر مؤمنان، امام حسن ←