وسوسه های شیطانی و راه های مقابله با آن از دیدگاه قرآن کریم - ایزدی، عباس - الصفحة ٩٨ - امّیة بن ابی الصّلت

«همانا زلزله ساعت قِیامت چِیزِی بزرگ است روزِی که هر زن بچه شِیردهِی را از بچه‌اش غافل مِی‌کند».

از شدت وحشت آن روز هر زن بچه شِیردهِی از بچه‌اش غافل مِی‌شود، البته آن روز بچه شِیر دادن در کار نِیست. اما منظور خداوند ترسِیم ترس شدِید قِیامت است که به سر حدِی است که فرض کنِیم اگر زن بچه شِیردهِی وجود داشته باشد از وحشت احوالات قِیامت از او غفلت مِی‌کند.

)وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ([١]؛

«هر زن باردارِی از ترس سقط جنِین مِی‌کند و مردم را به صورت مست مِی‌بِینِی در حالِی که مست نِیستند و لکن عذاب پروردگار، بزرگ است».

پِیامبر اکرم٧ به خواهر امِیه گفت از شعرهاِی برادرت چِیز دِیگرِی بلد هستِی بگو. آن زن گفت: بله برادرم مِی‌گفت:

اِی خداوند حمد و نعمت و فضل از آنِ توست. چِیزِی برتر از تو نِیست و تو دادِی مجد و عظمت هستِی