وسوسه های شیطانی و راه های مقابله با آن از دیدگاه قرآن کریم - ایزدی، عباس - الصفحة ٩٥ - بلعم باعورا و هوای نفس

حالت لهث ِیعنِی له‌له کردن دارد و زبانش را از دهان بِیرون مِی‌آورد و باعث آزار و اذِیت مِی‌شود و اگر هم او را رها کنِی باز اِین حالت را دارد و در هِیچ حال مردم از دست او ‌آسوده نِیستند. گفته شده است اِین مثل کسانِی است که قرآن را تلاوت مِی‌کنند و به آن عمل نمِی‌نماِیند.

و نِیز گفته شده اِین ضرب‌المثلِی است براِی هر کس که هداِیت بر او عرضه شد پس از پذِیرش آن خوددارِی کرد و امام باقرC فرمود:

«اصل در اِین مطلب بلعم باعورا است سپس خداوند آن را ضرب‌المثل قرار داد براِی هر کس از اهل قبله که هواِی نفس خود را بر هداِیت الهِی برگزِیند»[١].

اِین نمونه‌اِی است از کسانِی که دانستنِی‌ها و آگاهِی‌هاِی خود را نادِیده مِی‌گِیرند و نور عقل را با حجاب هواِی نفس مِی‌پوشانند. که خداوند در اِین آِیه ١٧٦ اعراف به پِیامبر اکرم٧ مِی‌فرماِید شرح حالشان را براِی مردم بازگو کن باشد که تفکر کنند ) لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ (و از احوال گذشتگان پند بگِیرند.

امِّیة بن ابِی الصّلت

در تفاسِیر امامِیه و اهل سنت مثل تفسِیر روح‌المعانِی و مجمع‌البِیان و المِیزان از قول ابوحمزه ثمالِی نقل شده است که مِی‌فرماِید: به ما رسِیده است )والله اعلم( اِین شخصِ پِیرو هواِی نفس در اِین دو آِیه (١٧٥ و ١٧٦ اعراف) امِیة بن ابِی‌الصّلت ثقفِیِ شاعر است که اهل مطالعه بود و کتب قدِیمه را مطالعه مِی‌کرد و خبر داشت خداوند رسولِی را در آخرالزمان مِی‌فرستد. پس امِید داشت آن رسول خودش باشد و پِیش خودش فکر مِی‌کرد من به اصطلاح سِیاه و سفِید خوانده‌ام و کتاب مطالعه کرده‌ام، شاِید آن رسول موعود من باشم.

[١]. مجمع‌البِیان، ج ٢، چاپ مکتبه اسلامِیه، ص ٥٠٠.