مقدمه پژوهشکده

)ان هذا القرآن ِیهدِی للتِی هِی اقوم...(

قرآن کتاب انسان سازِی و بزرگترِین معجزه جاوِید پِیامبر اکرم٧ است، اگر نوع مردم در برابر معجزات فعلِی چون شق القمر و تسبِیح سنگ رِیزه و شفاِی مرِیضان و زنده کردن مردگان انگشت تعجب به دندان گرفته و به عجز و ناتوانِی خود اعتراف و اقرار مِی‌کنند، عالمان و فرهِیختگان در برابر قرآن کرِیم که معجزه قولِی خاتم پِیامبران٧ است به خاک افتاده و خداِی آنرا پرستش و سجده مِی‌کنند و اشک شوق از قلب و دل ‌در برابر عظمت قرآن جارِی کرده و گوِیاِی آن ‌هستند که )الخواص للقولِیة و العوام للفعلِیة اطوع(.

وجه اعجاز قرآن گرچه در فصاحت و بلاغت آن آشکار است اما مهمترِین وجه اعجاز اِین کتاب الهِی نه مسأله «صرفه» است و نه معجزات علمِی و خبرهاِی غِیبِی و نه جنبه‌هاِی ادبِی و فصاحت و بلاغت آن، بلکه قرآن کتاب انسان سازِی است و تربِیت قرآنِی، فردِی چون حضرت امِیرC پدِید آورده است که فخر کائنات و سرآمد و قطب اولِیاءالله است، اعجاز قرآن را باِید در معارف بلند آن و در خداشناسِی و معرفِی اسماء و صفات الهِی جستجو نمود، هرگز و هرگز کتابِی در معرفِی توحِید که غاِیت آمال و کعبه آرزوهاِی اولِیاءالله است به پاِیه قرآن نمِی‌رسد