وسوسه های شیطانی و راه های مقابله با آن از دیدگاه قرآن کریم - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٢٣ - ریاضت صحیح

فکر و نظر، گوِیا بذرِی افشانده‌اِیم براِی عالم آخرت که آثارش را مشاهده مِی‌کنِیم.

حالا تا مبتلا به بدن هستِیم و حجاب تن، حقاِیق براِیمان خوب مکشوف نِیست ولِی حالا که علمش را فرا گرفته‌اِیم فردا که پرده‌هاِی عالم ظلمانِی و مادِّی کنار مِی‌رود و پرده اوهام درِیده مِی‌شود حقاِیق براِیمان خوب روشن مِی‌شود و به حد مشاهده حضورِی مِی‌رسِیم.

اگر در اِین دنِیا صد مسئله مِی‌د انِیم و صد باب از ابواب الهِی را بلدِیم با مردن هزار باب به صورت مکشوف و بِی‌پرده براِیمان به صورت حضورِی حاصل مِی‌شود اِین است که معرفت و دانستنِی در اِین دنِیا بذر مشاهده است در عالم غِیب.

از طرفِی باِید به دنبال علم و معرفت رفت و هنگامِی که اِین علم با تقوا و تصفِیه نفس و صفاِی باطن همراه شد همان کارِی که در آخرت مِی‌شود در همِین دنِیا براِی عده‌اِی حاصل مِی‌شود و علوم حصولِیشان تبدِیل به حضورِی مِی‌شود. و با چشم دل و دِید برزخِی خِیلِی از چِیزها را مشاهده مِی‌کنند هر چه علاقه و وابستگِی به دنِیا و جسم و تن کمتر شود و وارستگِی بِیشتر شود توجه نفس به آن سوِی جهان افزاِیش مِی‌ِیابد.

رِیاضت صحِیح

عرفاِیِی که صحبت از رِیاضت مِی‌کنند اگر منظورشان اِین باشد که مِی‌توانِیم با سِیر و سلوک به حقاِیق دست ِیابِیم و راه معرفت منحصر به علم و استدلال نِیست، اِین حرف درستِی است زِیرا خِیلِی از حقاِیق با پرهِیزکارِی و خودسازِی و تصفِیه باطن به دست مِی‌آِید و الّا انباشتن علوم و اصطلاحات بدون کمال و معرفت و خودسازِی به جاِی قرب به حق انسان را از خدا دور مِی‌کند.

طرفداران ِیک نظرِیه که اعتقاد دارند ِیقِین مراتب ندارد مِی‌گوِیند مطالبِی را که مِی‌دانِیم و دستورات و قوا نِینِی را که بلدِیم در پرتو نور تقوا بروز و ظهور مِی‌کند و