گناهانشان را مِی‌پوشاند و بندگان هر انفاق و احسانِی کنند و هر نذرِی داشته باشند براِی خودشان است و آنان را پاداش نِیکو و کامل نزد پروردگار است»[١].

وسوسه شِیطان و هشدار خداوند

خداوند در ضمن بِیان آِیات انفاق و فضِیلت دنِیاِیِی و آخرتِی آن، هشدار مِی‌دهد و مِی‌فرماِید:

«مواظب فرِیب و وسوسه شِیطان باشِید که شما را از تهِیدستِی بِیم مِی‌دهد و به بخل و امساک وا مِی‌دارد و از انفاق و احسان»[٢] و کار خِیر باز مِی‌دارد مواظب باشِید شِیطان منع خود را از انفاق انسان توجِیه مِی‌کند و با ترساندن از فقر به شما مِی‌گوِید خودت احتِیاج دارِی، در آِینده هزار روز سِیاه دارِی چرا مال خود را اِین‌گونه به دِیگران مِی‌بخشِی؟ ولِی خداوند هر چه را شِیطان از آن بِیم مِی‌دهد عکس آن را نوِید مِی‌دهد و مِی‌فرماِید: خداوند وعده مغفرت و افزاِیش مِی‌دهد و بدانِید که پروردگار عالم، واسع و علِیم است، داناِی به نِیاز شما و گسترش‌دهنده نعمت‌هاِی بِی‌منتهاست.

هفت بحث مهم

بعد از اِین که از آِیات کرِیمه قرآن استفاده شد، شأن و کار شِیطان وسوسه و جلوگِیرِی از کارهاِی خِیر و انفاقات و صدقات است و از راه ترساندن از تهِیدستِی و امر به فحشاء وارد مِی‌شود و از طرفِی شأن خداوند اِین است که همواره وعده‌ِی

[١]. همان، مضمون آِیات ٢٦١-٢٧٠.

[٢]. همان، ٢٦٨.