وسوسه های شیطانی و راه های مقابله با آن از دیدگاه قرآن کریم - ایزدی، عباس - الصفحة ٩٧ - امّیة بن ابی الصّلت

و عقل عاصِِی الهوِی ِیزداد تنوِیرا؛[١] و عقل نافرمان از هواِی نفس به نورافشانِیش مِی‌افزاِید.

اشعار امِیة بن ابِی‌الصّلت چنِین است:

هر عِیش و خوشِی هر چند روزگارِی طول بکشد عاقبت امرش به زوال و نِیستِی مِی‌رود.

کاش من قبل از اِینکه مرگ براِیم ظاهر شود در تپه‌هاِی کوه‌ها بز مِی‌چراندم

همانا روز حساب روز بزرگِی است که بچه در آن روز پِیر مِی‌شود روز سنگِینِی است

اشاره دارد به احوالات سخت و هولناک قِیامت همان‌طور که قرآن هم مِی‌فرماِید:

)يَوْمًا يَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا([٢]؛ «روزِی که بچه‌ها را پِیر مِی‌کند».

)إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ. يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ([٣]؛

[١]. جامع المقدمات، کتاب الصّمدِیة، الحدِیقة الثانِیه.

[٢]. مزمّل / ١٧.

[٣]. حج / ١-٢.