روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٢٤٩ - اشكالات وارده در احتمال ضبط«رحب» در روايت بجاى«رجب»

خصوصيّتى ندارد؛ چون مناطِ توهّم خصوصيّت، فقط همين روايت است؛ و بعد از آنكه معلوم شد عبارت روايت رَحْب است نه رجب اين مناط برچيده ميشود.

اشكالات وارده در احتمال ضبط «رَحْب» در روايت بجاى «رَجَب»

أقول: بر اين احتمال، يعنى احتمال ضبط رَحْب بالحاء المهملة وجوهى از ايراد و اشكال است:

اوّلًا: مرحوم محدّث و علّامه مجلسى در «بحار الانوار» اين حديث را از كتاب «عيون أخبار الرّضا» با سند ديگر از ابن المُغيَرة عَن جدّه الحَسن عَن الحسينِ بنِ سَيفٍ عَن محمّدِ بنِ أسْلَمَ عَن محمّد بنِ سليمانَ از حضرت أبا جعفر ٧ روايت ميكند، و در آن لفظ رَجَب بالجيم المعجمة مضبوط است. [١]

و در آخر اين باب فرموده است: و قد مَرَّ استِحبابُ كَونِها فى رَجَب. [٢]

و ثانياً: مرحوم مجلسى در «تحفة الزّآئر» رجَب ضبط فرموده چون در اين كتاب در ضمن ترجمه اين حديث شريف گويد: و بايد كه در ماه رَجَب باشد، و در اين زمان مكنيد كه بر ما و شما از خليفه خوف تشنيع هست. [٣]

و مرحوم محدّث قمّى در «هديّة الزّائرين» عين همين ترجمه مجلسى را در اين فقره از حديث آورده است. [٤]

و ثالثاً: ابن قولَوَيه در «كامل الزّيارات» با سند متّصل خود از پدرش و محمّد بن الحسن و علىّ بن الحسين جميعاً از سعد بن عبد الله بن أبى خلف از حسن بن علىّ بن عبد الله بن المُغيرة از حسين بن سيف بن عُمَيرة از محمّد بن أسْلَم جبلى از محمّد بن سليمان از حضرت أبى جعفرٍ الجواد ٧ عين‌

______________________________ [١] «بحار الانوار» طبع كمپانى، جلد ٢٢، كتاب المزار، ص ٢٢٥، و ص‌

[٢] «٦٢٢ بحار الانوار» طبع كمپانى، جلد ٢٢، كتاب المزار، ص ٢٢٥، و ص‌

[٣] «٦٢٢ تحفة الزّآئر» طبع سنگى، ص‌

[٤] «٢٠٤ هديّة الزّآئرين» طبع سنگى، ص ٢٣٨