روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٦٠٣ - از فتوت حاج سيد هاشم رحمة الله عليه قضايائى شنيدنى است

١- سوگند به خدا كه خورشيد نه طلوع كرد و نه غروب، مگر آنكه ياد تو و ذكر تو با نفس زدنهاى من قرين بود!

٢- و من ننشستم هيچگاه با گروهى كه با آنان سخن گويم، مگر آنكه در ميان همنشينانم تو بودى گفتار من!

٣- و من هيچوقت نشد كه از شدّت عطش، اراده خوردن آب بنمايم، مگر آنكه خيال صورت تو را در كاسه‌ام ميديدم‌

______________________________ [١] «! ديوان خواجه حافظ شيرازى» طبع محمّد قزوينى و دكتر قاسم غنى، ص ٢٨٢، غزل ٤٠٨؛ و از طبع پژمان، ص ١٨٩ و ١٩٠، غزل‌

[٢] ٦١٤ در «ريحانة الادب» ص ٦٢ از ج ٢، اين ابيات را از حسين بن منصور حلّاج نقل نموده است.