روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٢٨ - نماز ظهر روز نيمه شعبان در منزل حداد، و به امامت ايشان

در حاليكه مشغول كار بود و لحظه‌اى كوره و چكّش و گاز انبر آهنگير تعطيل نشد، اين اشعار را با چه لحنى و چه صدائى و چه شورى و چه عشقى و چه جذّابيّت و روحانيّتى براى من خواند:

در اين حال شاگرد برگشت. آقا فرمود: ميعاد ما و شما ظهر در منزل براى اداى نماز! و نشانى منزل را دادند.

نماز ظهر روز نيمه شعبان در منزل حدّاد، و به امامت ايشان‌

قريب اذان ظهر به منزل ايشان در خيابان عبّاسيّه، شارع البريد، جنب منزل حاج صمد دلّال رفتم. منزلى ساده و بسيار محقّر، چند اطاق ساده عربى و در گوشه‌اش يك درخت خرما بود، و چون يك اشكوبه بود ما را به بام رهبرى‌

[١] -

در تعليقه« مثنوى» گويد: لَوْ أنزَلْنا اشاره به آيه واقعه در سوره مجادله است كه: لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى‌ جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ‌. يعنى« اگر اين قرآن مجيد را بر كوهى ميفرستاديم، ميديديم( ميديدى) او را ترسنده و شكافته شده از بيم خدا؛ اينست مَثلها كه ميزنيم

». أقول: بلكه اين آيه ٢١، از سوره ٥٩: حشر است

[٢] -«

. مثنوى» طبع سنگى آقا ميرزا محمود، ص ١١٦، المجلّد الثّانى، سطر ٨ تا ١٢