روح مجرد (يادنامه موحد عظيم و عارف كبير حاج سيد هاشم موسوى حداد) - حسينى طهرانى، سید محمد حسين - الصفحة ٥٤٠ - بعضى از نامههاى حاج سيد هاشم براى حقير به خط خودشان

يا أخى وَ نورَ قَلْبى! لَقَدْ شَغَلَنى حُبُّكَ عَنْكَ. وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ أنَا فى كَمالِ الصِّحَّةِ وَ الْعافيَةِ، وَ مَشْغولينَ بِالدُّعآءِ لَكُم عِندَ الْحُسَينِ وَ أخيهِ أبى الْفَضْلِ الْعَبّاسِ عَلَيْهِما السَّلام.

الحاصل يقول الشّاعر

چكنم دگر فائده ندارد؛ و بعد از رسوخش بايد مرد يا اينكه به جستجويش نرفته بود.

گفت‌

غرض آنرا اختيار كرديم؛ بايد سوخت و ساخت. پس بكُش جانم بقربانت‌

از اينجانب به حضرت حاج آغا معين و آغاى أبهرى و آغاى دولابى و آغاى حاج هادى شركت و آغاى حاج محمود گمرك پور و آغاى سيّد حسن معين و سائر رفقا و أحياناً اگر تشريف برديد به همدان يا اينكه نامه مرقوم داشتيد، از اينجانب سلام رسان و احوالپرس باشيد.

آغاى حاج عبد الزّهراء و آغاى حاج عبد الجليل و آغاى حاج حبيب سماوى و غلام جنابعالى محمّد على خلف زاده- بفرمايش آغاى حدّاد: