چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٢٤ - شيخ علاء الدوله سمنانى
آخرين سالهاى عمر شيخ علاء الدوله در صوفى آباد سمنان، در محلى يا بنايى كه از آن به (برج احرار) تعبير كردهاند، و يا در خانقاهى كه خود بنا كرده بود سپرى شد. وى در همانجا تا هنگام وفات به تأليف كتابها و ارشاد مريدان و سرودن اشعار مىگذراند و در خلال اين سالها يك بار به سال ٧٣٢ هجرى به سفر حج رفت و اين آخرين زيارت او از خانه خدا بود. در اشعار وى چندين بار به اسم محلى كه نام آن خداداد است بازمىخوريم[١] و حتى يك بار او شيخ خود را در غزلى كه به اشتياق ديدارش ساخته به طور تعريض بدانجا دعوت كرده است[٢] معلوم نيست كه شيخ اين اسم را براى همان صوفى آباد به كار برده يا براى خانقاه خاص خود كه در آن محل ساخته بود؟ به هر تقدير وفاتش را در برج احرار صوفى آباد نوشتهاند، به تاريخ جمعه بيست و دوم ماه رجب سال ٧٣٦ هجرى. دولتشاه عمر او را در اين تاريخ به عدد كامل هفتاد و هفت سال و دو ماه و چهار روز نوشته است و جسد او را در حظيره عماد الدين عبد الوهاب دفن كردند.
فصيحى خوافى[٣] و دولتشاه[٤] و معصومعلى شاه[٥] قطعه زير را در تاريخ وفات شيخ علاء الدوله سمنانى نقل كردهاند ولى از شاعر آن نام نبردهاند:
|
تاريخ وفات شيخ اعظم |
سلطان محققان عالم |
|
[١] -
|
سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً |
و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ |
|
|
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى |
برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ) |
|
[٢] - در غزلى به مطلع:
|
سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً |
و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ |
|
|
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى |
برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ) |
|
[٣] - مجمل فصيحى جلد سوم صفحه ٤٥
[٤] - تذكره دولتشاه سمرقندى صفحه ٢٨١
[٥] - طرائق الحقايق معصومعلى شاه جلد دوم صفحه ٢٩٢