چهل مجلس (اقبال‌نامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٠٠ - شاعرى شيخ علاء الدوله

يك قدم در عالم توحيد نه مردانه‌وار

با دو سر تا چند چون پرگار سرگردان شويم‌

اى علاء الدوله زين پس وقت آن آمد كه ما

همچو نقطه در ميان دايره پنهان شويم‌

زير پاى آريم ملك هر دو عالم مردوار

فارغ از رنج جحيم و راحت رضوان شويم‌

دلا در سجن تن تا كى اسير اين و آن باشى‌

سلاسل را بكل بگسل كه با شاه جهان باشى‌

علائق قطع كن كلى كه سلطان زمان گردى‌

نيابى زود اين دولت اگر در بند آن باشى‌

ترا از روح انسانى كجا ذوقى شود حاصل‌

كه دائم در پى مردار همچون سگ دوان باشى‌

اگر از نفس پرظلمت خلاصى يافتى اينجا

چو زين زندان برون آئى ز سر تا پاى جان باشى‌

چو كردى نفس را تسخير شيطانت مسخر شد

هوا چون زير پاى آمد سليمان زمان باشى‌

نيابى ذوق حق هرگز تو اندر جان خود حقا

ازين حالت كه من گفتم اگر اندر گمان باشى‌

بكن سودى بدين مايه كه حالى هست در دستت‌

وگرنه بعد ازين بازار دائم در زيان باشى‌

درين ميدان اگر خواهى كه گوى سبق بربائى‌

«علاء الدوله» آن بهتر كه از خود هم نهان باشى‌