چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٧٤ - ٤ - رسالهاى ديگر به فارسى
مقصود شيخ علاء الدوله در اين تفسير آن بود كه تفسير شيخ موفق الدين دايه كه به طور احتمال ممكن است همان شيخ نجم الدين دايه باشد به پايان برد. در اين تفسير شيخ علاء الدوله آيات قرآن مجيد را بيشتر با مشاهداتى كه در عالم سير و سلوك داشته تلفيق داده و شرحى بس شاعرانه كرده است. چنانكه پيداست سخنان او عوام را خوش نمىآمد، با آنكه در اين تفسير خويشتندارى كرده است و خود گفته اگر مردم را ياراى شنيدن بود غير ازين منطق لبى مىگشودم. ولى چه كنم كه تا اين حد هم مرا به جنون نسبت مىدهند.
٢- سر البال فى اطوار سلوك اهل الحال:
رسالتى است مختصر به فارسى كه شيخ علاء الدوله سمنانى آن را به سال ٧٠١ هجرى در ٣٧ صفحه تصنيف كرده است.
٣- سلوة العاشقين و سكة المشتاقين:[١]
رسالهايست در ٣٨ صفحه به فارسى كه در پايان آن چنين آمده است:
اين بيچاره را نظر بر فائده درويشان است نه آنكه طاماتى چند از خود به خلق نمايد و اظهار حالات و مقامات كند:
|
به سوگند خوردن كه زر مغربى است |
چه حاجت محك خود بگويد كه چيست |
|
٤- رسالهاى ديگر به فارسى:
در ٥٠ صفحه كه نثرى روان و استادانه دارد و بىنام مانده است (سه رساله اخير در مجموعهاى به قطع وزيرى و با خط نستعليق خوانا به كتابخانه استاد سعيد نفيسى متعلق است و به كتابخانه مركزى دانشگاه تهران منتقل شده است.)
[١] - السلوة( بضم و فتح س) خرسندى و فراموش كردن غم و اندوه