چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٥٦ - شيخ تقى الدين على دوستى سمنانى
طالبان حق به امر حق تصرف كند، در شريعت بر وفق آنچه در كتاب كرديم و سنت بنى أمى كه صاحب الخلق العظيم است گويد و شنود، در طريقت اگر پاى از جاده بيرون ننهد بدست همت اين شمشير بردارد و سر هواى خداآزاران از تن جدا كند، و دايما در آن آينه حقيقتنماى مىنگرد و جمال ولايت خود و سيماى اعمال ايشان را مشاهده مىكند، و اگر نقصانى يابد هم در حال به تدارك مشغول شود، و به هيچ نوع نگذارد كه غبارى از عالم حدوث بسبب گفتن و خوردن بر چهره آن آيينه نشيند، و اگر نعوذ باللّه تعالى از كلمات و لقمات حظوظى غبارى نشست هم در حال روى به خلوت آرد و بصفاى ذكر آن غبار را پاك كند. ديگر شيخى (خانقاه روضه) كه در سمنان بر شارع عام مقابل مسجد جامع ساختهام[١] بدو مقرر گشت، و نصف عشر از آنچه به روضه دادهام از موقوفات، حق او باشد تا در صرف مالابد خود مىكند، و بر آن موجب كه در وقفيه نوشتهام خدمت مجاوران بجاى مىآورد تا بركت آن بدو واصل و احوال ما را شامل گردد ان شاء اللّه تعالى، و ما ذلك على اللّه بعزيز و هذا خط الفقير الى اللّه، احمد بن محمد بن- احمد السندى محتدا سمنانى مولدا تاب اللّه عليه توبة نصوحا. كتبه فى اوائل صفر ختم بالخير و الظفر سنة ثمان عشر و سبعمائة[٢] ٧١٨ هجرى).
در خلاصة المناقب تأليف نور الدين جعفر بدخشى مذكور است كه (مير سيد على همدانى) قدس اللّه سره فرمودند كه: «در مدت صحبت شريف اخى على دوستى چون از وظيفه صباح فراغ حاصل
[١] - منظور تكيه پهنه سمنان است و معلوم مىشود بانى اين تكيه شيخ علاء الدوله سمنانى بوده و« خانقاه روضه» نام داشته است در اين مورد به تاريخ سمنان تأليف رفيع مراجعه شود.
[٢] - روضات الجنان و جنات الجنان تأليف حافظ حسين كربلائى تبريزى جلد دوم صفحه ٢٨١- ٢٨٠.