چهل مجلس (اقبال‌نامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٢٩ - صوفى آباد يا خداداد

شهرياران معانى همه مدحت گفتند

خسروان سخن از بهر تو بستند كمر

آدمى‌زاد به تحقيق خدا آباد است‌

تو خدادادى و اين نسبت با يكديگر

نازنينان ممالك همه مداح تواند

بادشان در دو جهان عين حيات آبشخور

آتش رنگ رخ لاله تو جان حسود

سوخت و از ديده او كرد روان خون‌جگر

زانكه او ز آدميان نيست حقيقت ديويست‌

گرچه هست از ره صورت سر و رويش بشكر

هر كه را ز آب و هوايت نشود صافى طبع‌

گر اثيرست بگو زود كه خاكش بر سر

دل ايشان كه حقيقت صدف دُربخش است‌

طبع ايشان كه يقين مايه ده كان گهر

شاد و خوش باد و ز آسيب زمانه محفوظ

تا بود نورده و نورستان شمس و قمر

صافى است از شرك شركت صوفيا باد اى عماد

كرده‌ام بر لطف ايزد در بنايش اعتماد

آب آن جارى و صوفى باد برخوردار از آن‌

تا جهان آباد باشد آن بنا آباد باد

وقف كردم حاصلش بر صوفيان و ذاكران‌

تا دل صوفى شود صافى وزين انشاد شاد

فارغم از دنيى و آزاد از نيك و بدش‌

طفل نفس من ز مادر فارغ و آزاد زاد