چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ٢٣١ - بخش دوم متن چهل مجلس شيخ علاء الدوله سمنانى
السلام و او را يا مطالعه نكردهايد كه: (قالَ فَعَلْتُها إِذاً وَ أَنَا مِنَ الضَّالِّينَ)[١] و در قصه موسى ٧ نديده [ايد].[٢] (عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ)[٣] در حق مصطفى صلى اللّه عليه و سلم نشنيدهايد معنى معصومى[٤] و محفوظى آنست كه انبيا معصومند. از آنكه به قصد گناه كنند. آنچه ايشان را افتد به سهو نسيان مأخوذ نباشند و بر ايشان ننويسند. و اوليا محفوظ اند از آنكه مصر[٥] باشند و گناه بر گناه جمع نكنند. چه حالى از ايشان را توبه و عذر خواستن متعاقب گرداند و آن را از جريده اعمال ايشان محو گرداند. و هم بر اين نسق باشند مادام كه در عالم كون و فسادند. قيامت قايم گردد زلّات انبياء بر ايشان ننوشته باشند. و نام اوليا را به انابت محو كرده باشد. معصوم و محفوظ برانگيخته شوند، به فضل اللّه. ديگر در بيان آنكه فرموده كه شيطان را بر بندگان سلطنت نباشد هم اينهاست كه ترا در ايشان تصرف نيست و با ايشان سخن نتوان گفت. معنى آن اين باشد كه نتوانى ايشان را متابع خود كردن، و نكنند به وسوسه تو كارى كه زيانى در قيامت به ايشان لاحق نشود. پس آنچه مقصود شيطان است از بندگان مخلص حاصل نشود و او را بر ايشان تسلط نبود و مقصود شيطان كه ايشان را ضايع خود گرداند و به دوزخ برد و بندگان مخلص، (لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها)[٦] پس بر ايشان دست نيافته باشد. آخر قصه آدم ٧ صريح است در قرآن و بيرون آمدن از جنت و ما انسانيه الا الشيطان. و در قصه موسى و يوشع روشن است. قوله تعالى: وَ إِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرى مَعَ الْقَوْمِ
[١] - قرآن سوره ٢٦( الشعراء) آيه ٢٠
[٢] - ما برافزوديم.
[٣] - قرآن سوره ٩( التوبه) آيه ٤٣
[٤] - در نسخه( معصوم).
[٥] - در نسخه( مضر باشد).
[٦] - قرآن سوره ٢١( الانبياء) آيه ١٠٢