چهل مجلس (اقبالنامه) - علاء الدوله سمنانى؛ حقیقت، عبد الرفیع - الصفحة ١٥ - شيخ علاء الدوله سمنانى
شيخ علاء الدوله سمنانى
شيخ ابو المكارم ركن الدين علاء الدوله احمد بن محمد بن احمد بيابانكى سمنانى يكى از بزرگان مشايخ صوفيه و از شاعران و نويسندگان اواخر قرن هفتم و اوايل قرن هشتم هجرى است. عزت نفس و نيروى ذاتى و بىنيازى و وارستگى و بىاعتنائى به ماديات، اين عارف و شاعر شهير سمنانى را از كليه همگنان و پيشوايان فكرى عصر خود ممتاز كرده و به نحو چشمگيرى برترى داده است.
وى در ماه ذى حجه سال ٦٥٩ هجرى قمرى در قريه بيابانك سمنان كه در دوازده كيلومترى جنوب غربى شهر سمنان واقع است متولد شد.
خاندان شيخ علاء الدوله سمنانى از خاندانهاى كهن و جليل و ثروتمند بودند و خانواده (ملك) خوانده مىشدند. به همين سبب است كه بعضى از صاحبان ترجمهها مانند جامى او را: «در اصل از ملوك سمنان» دانسته است.
پدر شيخ علاء الدوله، محمد ملقب به ملك شرف الدين در دستگاه سلطنت ازغون خان و غازان خان پادشاهان ايلخانى داراى مقام و منزلت و اعتبار و عزت بود.
ملك شرف الدين محمد بنا به تصريح فصيح احمد خوافى[١] در سال ٦٨٧ هجرى به امر ارغون خان به (ملكى بغداد) انتخاب شد.
[١] - مجمل فصيحى خوافى به تصحيح محمود فرخ خراسانى جلد سوم در ذيل حوادث سال ٦٨٧ هجرى.