ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٩٠٠ - باب نود و هشتم كمترين مدّتى كه در آن حضرت امام حسين

حديث هفدهم ترجمه:

(١) محمد بن عبد اللَّه بن جعفر حميرى، از پدرش از على بن محمّد بن سالم، از محمّد بن خالد، از عبد اللَّه بن حمّاد بصرى از عبد اللَّه بن عبد الرحمن الاصمّ، از صفوان جمّال، وى گفت: در راه مدينه قصد مكّه داشتيم.

از حضرت ابا عبد اللَّه ٧ پرسيدم: اى فرزند رسول خدا چيست كه شما را اندوهگين و محزون و شكسته خاطر مى‌بينم؟

حضرت فرمودند:

آنچه را من مى‌شنوم اگر تو مى‌شنيدى اين سؤال را از من نمى‌كردى.

عرض كردم: چه چيز مى‌شنويد؟

حضرت فرمودند:

زارى كردن فرشتگان به درگاه خداوند عزّ و جلّ و اظهار بغض نمودن از كشندگان امير المؤمنين و حضرت امام حسين عليهما السّلام و توجه نمودن جن و گريستن فرشتگانى كه در اطراف قبر آن حضرت هستند و شدّت حزن ايشان، پس بر چه كسى با اين حال طعام يا شراب يا خواب گوارا خواهد بود؟!! عرضه داشتم: كسى كه به زيارت آن حضرت بيايد و بعد برگردد چه زمانى باز براى زيارت برگردد؟ و ظرف چند روز بعد دوباره محضر امام ٧ برگردد و اساسا مردم تا چند وقت مى‌توانند زيارت حضرتش را ترك كنند؟

حضرت فرمودند:

امّا كسانى كه قريب و نزديك قبر مطهّر هستند لا اقل ماهى يك بار به زيارت روند و آنان كه دور مى‌باشند در هر سه سال يك مرتبه و اگر سه سال گذشت و به زيارت آن جناب نرفتند عاق رسول خدا ٦ شده و قطع رحم آن حضرت را نموده‌اند مگر علّت و سببى داشته باشد.

و اساسا زائر حسين ٧ اگر بداند كه با زيارتش چه سرور و فرحى به رسول خدا ٦ و امير المؤمنين ٧ و فاطمه سلام اللَّه عليها و ائمه عليهم السّلام و شهداء از ما