ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٧١٢ - زيارت ديگر زيارت نامه بيست و يكم حضرت ابا عبد اللَّه الحسين

و آخرين (گذشتگان و آيندگان) است، (١) و شهادت مى‌دهم كه آن حضرت آقاى انبياء و فرستادگان حق تعالى است، درود بر رسول خدا، حمد و سپاس خدائى را كه ما را به اين امر هدايت نمود و اگر او ما را هدايت نمى‌كرد هرگز به آن راه نمى‌يافتيم، همانا فرستادگان پروردگار ما حق را آورده‌اند، خداوندا من شهادت مى‌دهم كه اين قبر فرزند حبيب و فرزند اختيار شده از مخلوقاتت مى‌باشد، و او است كه به كرامت تو رسيده، تو او را بواسطه كتابت (قرآن) مورد اكرام خود قرار داده‌اى، و اختصاصش داده و بر وحى خود امينش نموده‌اى، و مواريث انبياء را به او اعطاء فرموده‌اى و بر خلائق حجّت كرده‌اى، پس در دعوت خلائق به تو مبالغه نمود و جانش را در راه تو بذل و ايثار كرد تا بندگانت را از گمراهى و نادانى و تاريكى و شك و شبهه نجات داده و به طرف هدايت و رهائى از هلاكت بكشاند در حالى كه تو مى‌بينى در عين اينكه ديده نمى‌شوى و در حالى كه در ديدگاهى بلند و مرتفع بوده و بر تمام اعمال و حركات خلائق مشرف هستى بهر صورت آن حضرت براى نجات بشر قيام نمود ولى كسانى كه مغرور دنيا واقع شده و آخرت را به بهاء اندكى فروختند بر آن جناب هجوم آورده و بدين ترتيب تو و رسولت را به غضب آورده و بندگانى را كه اهل شقاق و نفاق و حاملين و زر و وبال و مستوجب و مستحق دوزخ هستند را اطاعت و پيروى كردند، خدا لعنت كند كشندگان فرزندان رسولت را و عذاب دردناك را بر ايشان مضاعف و دو چندان كند.