ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٢٤١ - باب بيست و چهارم نشانه ها و علامت هائى كه در بلاد وجود داشته و به آنها بر شهادت حسين بن على عليهما السّلام استدلال شده

حديث دوّم ترجمه:

(١) ابو الحسين احمد بن عبد اللَّه بن على ناقد مى‌گويد:

عبد الرّحمن بلخى برايم نقل نمود و ابو الحسين برايم گفت و عمويم از پدرش برايم خبر داد، از ابى نضره و او از شخصى از اهل بيت المقدس كه وى گفت:

به خدا قسم ما اهل بيت المقدس و حوالى آن به عصرى كه حضرت حسين بن على عليهما السّلام در آن شهيد شدند آگاه و مطّلع هستيم.

به او گفتم: چه طور؟

گفت: هيچ ريگ و كلوخ و سنگى را بر نداشتيم مگر زير آن خون تازه‌اى ديديم كه مى‌جوشيد، ديوارها قرمز گشت همچون خون بسيار سرخ، باران تا سه روز بصورت خون تازه مى‌باريد و در دل شب منادى نداء مى‌كرد:

آيا امّتى كه حسين ٧ را كشتند اميد دارند در روز حساب جدّش ايشان را شفاعت كند؟

پناه بر خدا! بطور قطع و يقين به شفاعت احمد ٦ و سلّم و حضرت ابو تراب ٧ نخواهيد رسيد.

تيد بهترين كسى را كه بر اسبان مى‌نشست و بهترين تمام سالمندان‌