ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٩٦٩ - باب صد و پنجم فضيلت زيارت مؤمنين و كيفيت آن

حديث چهاردهم (١) و پدرم از حسين بن حسن بن ابان، از محمّد بن ارومه، از على بن الحكم، از ابن عجلان نقل كرده كه وى گفت:

حضرت ابو جعفر ٧ بر سر قبر مردى ايستاده و فرمودند:

اللّهم صل وحدته (خدايا وحدت و تنهائى او را به پيوند مبدّل كن).

و آنس وحشته (در حال وحشتش انس برقرار كن).

و اسكن اليه من رحمتك، يستغنى به عن رحمة من سواك (از رحمتت آن قدر نصيبش نما كه از رحمت و عنايت غير تو بى‌نياز گردد).

حديث پانزدهم (٢) و محمّد بن عبد اللَّه بن جعفر حميرى، از پدرش، از احمد بن محمّد ابى عبد اللَّه برقى، از حسن بن على الوشّاء از على بن ابى حمزه، وى گفت: از حضرت ابى عبد اللَّه ٧ پرسيدم: بر اهل قبور چگونه سلام دهيم؟

حضرت فرمودند:

آرى، بگو:

السّلام على اهل الديار من المؤمنين و المؤمنات و المسلمين و المسلمات، انتم لنا فرط و إنا بكم ان شاء اللَّه لاحقون.

(درود بر اهل شهرها كه مؤمنين و مؤمنات و مسلمين و مسلمات باشند، شما بر ما سبقت گرفتيد و ما نيز به شما ان شاء اللَّه ملحق خواهيم شد).