ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٩٦٣ - باب صد و پنجم فضيلت زيارت مؤمنين و كيفيت آن

حديث هفتم ترجمه:

(١) محمّد بن عبد اللَّه بن جعفر حميرى از پدرش از هارون بن مسلم از مسعدة بن زياد از حضرت جعفر بن محمّد از پدران بزرگوارشان عليهم السّلام حضرت فرمودند:

حضرت امير المؤمنين على ٧ در حالى كه اصحابشان همراه بودند وارد قبرستانى شده و با صداى بلند فرمودند:

اى اهل خاك، و اى اهل غربت و اى اهل خموشى، و اى مردگان، امّا خبرهائى كه نزد ما است عبارتند از:

اموال شما قسمت شد، زنانتان ازدواج كردند، خانه‌هايتان را ديگران ساكن شدند.

حال بگوئيد اخبار نزد شما چيست؟!! سپس به اصحابشان توجّه نموده و فرمودند:

به خدا سوگند اگر اذن به ايشان داده شود كه سخن بگويند خواهند گفت:

هيچ توشه‌اى براى اين جا مثل تقوى و پرهيزكارى نيست (بهترين توشه تقوا است).

حديث هشتم (٢) پدرم رحمة اللَّه عليه و محمّد بن الحسن، از حسن بن متّيل، از سهل بن زياد، از محمّد بن سنان، از اسحق بن عمّار، از حضرت ابى الحسن ٧، اسحق مى‌گويد:

محضر مباركش عرضه داشتم.

آيا مؤمن آگاه است از كسى كه قبر او را زيارت مى‌كند؟

حضرت فرمودند:

بلى، پيوسته تا مادامى كه زائر بر سر قبرش هست با او مأنوس مى‌باشد و وقتى زائر بلند شده و او سر قبر او بر مى‌گردد از برگشتن وى وحشتى در مؤمن ميّت پيدا مى‌شود.