ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٩٦١ - باب صد و پنجم فضيلت زيارت مؤمنين و كيفيت آن

حديث ششم (١) از محمّد بن الحسين، از محمّد بن احمد، از موسى بن عمران، از عبد اللَّه الحجّال، از صفوان الجمّال، وى مى‌گويد:

از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمودند:

رسول خدا ٦ در هر شب جمعه با گروهى از اصحابشان به قبرستان بقيع در مدينه تشريف مى‌بردند و در آنجا سه مرتبه مى‌فرمودند:

السّلام عليكم يا اهل الدّيار (سلام و درود بر شما اى اهل شهرها).

و سه مرتبه مى‌فرمودند: رحمكم اللَّه (خدا شما را رحمت كند).

سپس به اصحابشان توجّه نموده و مى‌فرمودند:

اين اهل قبور از شما بهتر هستند.

اصحاب عرض مى‌كردند: اى رسول خدا براى چه؟ ايشان ايمان آورده، ما نيز ايمان آورده‌ايم، ايشان جهاد كرده‌اند، ما نيز جهاد كرده‌ايم؟

حضرت فرمودند:

ايشان ايمان آورده ولى ايمانشان را به ظلم و ستم آلوده نكردند و با همين حال از دنيا رفتند و من بر اين امر شهادت مى‌دهم و شما پس از من در اين دنيا باقى مى‌مانيد و نمى‌دانم پس از من چه خواهيد كرد.

مترجم گويد:

اين كلام حضرت اشاره است به ارتداد و ستم‌هاى اصحاب پس از رحلت آن وجود مبارك پس كلمه «لا ادرى» نه به معناى نفى علم باشد بلكه كنايه است از حوادث واقعه بعد از آن جناب چنانچه در عرف اين نحو تعبير معمول مى‌باشد.