ترجمه كامل الزيارات - ذهني تهراني، سيد محمد جواد - الصفحة ٢٩ - باب سوّم زيارت قبر رسول خدا
حديث دوّم ترجمه:
(١) جعفر بن محمّد بن ابراهيم موسوى، از عبد اللَّه بن نهيك، از ابن ابى عمير، از معاوية بن عمّار نقل نموده، وى مىگويد:
حضرت ابو عبد اللَّه ٧ فرمودند:
هر گاه از خواندن دعاء سر قبر فارغ شدى نزديك منبر برو و دو قبّه پائين آن را بگير و صورت و ديدهگانت را به منبر مسح نما زيرا موجب شفاء چشمان مىباشد و نزد منبر بايست و خدا را حمد نما و ثناء بگو و سپس حاجت خود را بخواه چه آنكه رسول خدا ٦ فرمودند:
بين منبر و قبر من بستانى است از بساتين بهشت و منبر من روى دربى از دربهاى بهشت قرار گرفته و چهار پايهاش در بهشت نهاده شده است.
كلمه «ترعه» به ضم «تاء» و سكون راء و فتح عين، كه در حديث آمده يعنى درب كوچك سپس به مقام نبىّ ٦ برو و هر چه خواستى در آنجا نماز بخوان و هنگامى كه به مسجد داخل شدى بر محمّد و آل محمّد صلوات فرست چنان كه هنگام خروج از آن نيز به آن مبادرت نما و توجّه داشته باش كه در مسجد رسول خدا ٦ بسيار نماز بخوان.