درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٠٨ - حديث ٧ از اصول كافى
قوله عليه السلام: و لا يتعاوره زيادة و لا نقصان:
هرگز بر ساحت كبريائى عوارض از قبيل مزيت و زياده و نقصان و يا تغيير رخ نخواهد داد زيرا چگونگى از عوارض جسم و ماده و حركت است و او منزه از نقص و امكان است.
قوله عليه السلام: و لا يوصف بائن:
هرگز صفت تحيز و تمكن در مكان بر ساحت او عارض نخواهد شد زيرا از لوازم جسم و ماده است و او خالق اماكن است در همه اماكن احاطه حقيقيه دارد و مكانى از حيطه قدرت و قيمومت او خارج نخواهد بود.
قوله عليه السلام: و لا بم و لا مكان:
هم چنين مورد سؤال از ماهيت او نمىشود كه حقيقت او چيست زيرا او منزه از ماهيت و حد نقص است بلكه او خالق همه موجودات و ماهيات است وجود ساحت او وجود حقيقى بسيط و حد او لاحدى است و لا مكان هم چنين مورد سؤال از مكان او قرار نمىگيرد زيرا او منزه از محدوديت جسم و ماده است كه متحيز در مكان مخصوص باشد بلكه او خالق اماكن است و در حيطه قدرت و قيموميت او است.
قوله عليه السلام: الذى بطن من خفيات الامور و ظهر في العقول بما يرى في خلقه من علامات التدبير:
از نظر وضوح وجود ساحت كبريائى هرگز عقول بشر نيز توان و قدرت فهم و احاطه بر او نخواهد داشت بلكه وجود او اظهر از هر ظاهر است ولى قابل توصيف نيست جز بآثار و علائم و مخلوقات او كه عوالم امكانى را فرا گرفته است و شاهد بر حسن تدبير او است كه اين نظام بىپايان و پهناور را از كرات