درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٠٦ - حديث ٧ از اصول كافى

قوله عليه السلام‌: و لم يولد فيكون موروثا هالكا.

زيرا غرض از توالد و تناسل بقاء نوع است و با وحدت عددى هرگز نوع حفظ نخواهد شد بلكه بفناء والد واحد نسل فانى خواهد شد گر چه پس از مدتى باشد بالاخره فرد والد چنانچه فناپذير باشد نسل منقطع خواهد شد و هر كه فرزندى بوجود آورد بر حسب طبع خود آن والد نيز مولود بوده است و وجود آدم ابو البشر استثنائى است والد بوده و فرزندانى از او بوجود آمده است ولى خود او از طريق ولادت طبيعى بوجود نيامده است بلكه به مشيت ساحت كبريائى آفريده شده است.

قوله عليه السلام: و لم تقع عليه الاوهام فتقدره شبحا ماثلا:

همچنين ساحت كبريائى منزه از جسمانيت و وضع و لوازم آن است و بهيئت شبح پنداشته نخواهد شد و ساحت كبريائى منزه است از اينكه مورد وهم قرار بگيرد.

قوله عليه السلام‌: و لم تدركه الابصار فيكون بعد انتقالها جائلا.

ادراك نيروى بينائى از امور و عوارض مى‌باشد چنانچه ساحت كبريائى مورد ادراك قرار بگيرد معرض تغيير و حادثه قرار گرفته است و بر او حالت و عارض رخ داده است و لا محاله در حيطه زمان و از مقوله زمانيات و حركات و متحركات و اوقات و معرض عوارض و انفعالات قرار خواهد گرفت و بالاخره از مقوله اجسام و جسمانيت بوده و حال آنكه ساحت كبريائى منزه از هر تعلق و از هر حالت و عارضه مى‌باشد و او خالق و مبدء هر تغيير و زمان و زمانيات است و هرگز معرض حالات و تغيرات قرار نخواهد گرفت.