نمود جز بآثار و افعال او و نيز آثار او بايد ظاهر باشد و مخفى و پنهان نباشد كه مشاهده آثار سبب توجه بمبدأ و خالق آنها باشد و بهترين آثار همانا خلقت كرات آسمان و زمين است در صورتى كه در مقام تفكر و پذيرش بر آيند.

و مشاهده همين حقايق و آثار درخشان وسيله تعريف و معرفى رسولان مى‌باشد كه مردم را راهنمائى نمايند هم چنين آثار بهتر و ظاهرترى كه موسى عليه السّلام در مقام لجاج فرعون فرمود (رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ‌) و از تعريف بآثار آسمانها عدول نمود از نظر لجاج فرعون كه آسمانها و نظام زمين از خود آنها است و محتاج به خالق نيستند.

هم چنان كه دهريه و طبيعى ميگويد ولى هرگز عاقل و خردمندى نميتواند نسبت بوجود و ايجاد خودش و پدر و اجداد خودش اين چنين لجاج نمايد كه همه آنها واجب و قائم بذات خودشان مى‌باشد و هيچ يك از افراد بشر محتاج بخالق نمى‌باشد از اين رو آشكارترين احتجاج بوجود آفريدگار استناد بخلقت افراد بشر است.

و شاهد بر لجاج فرعون آنست كه در پاسخ موسى عاجز شد اظهار نمود موسى و دعوى پيامبرى مى‌نمايد در حالى كه مشاعر او صحيح نيست زيرا من از حقيقت آفريدگار او سؤال مينمايم او از آثار او جواب ميدهد.

و بر حسب آيه (فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى‌) و فرعون از حقيقت و هويت آفريدگارى كه موسى عليه السلام او را بپرستش او دعوت مى‌نمايد سؤال نمود موسى كليم عليه السّلام نيز از پاسخ فرعون اعراض نمود باينكه آفريدگار من و تو و جهان يكتا و بيهمتا ازلى و ابدى است بلكه بآثار كبريائى او مبادرت نمود و گفت آفريدگار ما و تو و جهان پروردگارى است كه هر موجودى و پديده‌اى را لباس هستى پوشانيده و خلعت وجود را بر آن ارزانى فرموده و بادامه فيض وجود آن را بسوى هدف و غرض كه از خلقت آنست سوق ميدهد و ادامه فيض همانست كه آن را آغاز پديد آورده و بطور تجدد امثال فيض تكرار و ادامه مى‌يابد و بنظر موجود واحد و ثابت بنظر ميرسد