و سلوك سلسله بشر و توجه بسوى آفريدگار و زمينه ساير عوالم و نشئاتى است كه بشر بايد به پيمايد و نهايت سير عالم ابدى قيامت خواهد بود و همه در آن نشئه محفوظ است شرح و بسط و تفصيل عالم ملكوتست و همه ظهور صفت فعل پروردگارند بدين جهت عالم شهود و اشهاد ثابت و مستقر و ابدى خواهد بود و همه مراحل و منازل كمال و فضيلت افراد بشر ظهور نيروى شهود و خداشناسى است كه در آن عالم به بشر موهبت شده است و اختلاف سلسله بشر در اين جهان اختيار از لحاظ ايمان بتوحيد و يا شرك ظهور همان چگونگى پاسخ آنست كه هر فردى در عالم ذر بطور شهود بربوبيت ساحت كبريائى اقرار نموده و خود را پرتو و ربط محض بحريم كبريائى مشاهده نموده است ولى شهادت بسيارى از آنان آميخته به تيرگى بوده و در اين جهان در مسير ارادى و عقيده و سير و سلوك آزمايشى خود كه بر اساس خود مختارى است شرك آنان بظهور رسيده و بصورت غفلت از مسير و عدم توجه بغرض از خلقت خود، خودنمائى نموده است.

قوله (ع) و آية جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً

: آيه مبنى بر خطاب برسول صادع اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و اوصياء گرامى عليهم السّلام است كه از جمله منتى كه ساحت كبريائى برسول صلى اللَّه عليه و آله و سلم و اوصياء عليهم السّلام نهاده آنست كه آنان را امة و جامعه وسط قرار داده است باينكه در عالم ذر سبقت بپاسخ كبريائى نموده و اقرار بربوبيت كبريائى نموده و تلويحا اقرار بعبوديت بساحت قدس نموده‌اند اين سبقت وجودى و ذاتى و بطور وسطيت بوده يعنى ساحت كبريائى اين امت و جامعه و مجتمع رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و اوصياء طاهرين را حد فاصل قرار داده و معرفى فرموده و غرض از نظام خلقت اعلام نموده است و موهبت منصب وساطت بطور اطلاق در همه شئون وجودى و نظام و عوالم و نشأت اثر خواهد داشت.

مثلا در عالم ذر و الست وساطت آنان بصورت فيوضات و تعليم برسولان‌