درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٤٢ - حديث ٧ از اصول كافى
كبريائى است و نيز بصفات كمال و توحيد افعالى آفريدگار معتقد باشد و اينكه مؤثرى در نظام وجود جز ساحت كبريائى نخواهد بود و پيوسته ادامه نعمتها را خواستار باشد بخصوص نعمت تعليم و تربيت و هدايت بسوى مقام عبوديت فضايل انسانيت كه محصول همه نعمتهاى تكوينى است.
بديهى است مرتبه حمد بعد از توحيد و تسبيح و تنزيه است و حامد مقام او بالاتر از موحد و مسبح است زيرا حمد نتيجه و محصول توحيد و تنزيه است بلكه حمد حقيقى ساحت كبريائى آنست كه بطور شعور تصديق نمايد كه منعم حقيقى نيست جز ساحت كبريائى و براى كبريائى او سپاس گذارد و بطور تبع براى نعمتهاى بىنهايت كه دسترس بشر نهاده شكرگزارى خواهد نمود و بالاخره لطيفه حمد همانا توحيد افعالى است كه مؤثرى در نظام وجود جز ساحت كبريائى نخواهد بود.
قوله عليه السلام: و نعوذ به من سيئات اعمالنا و نستغفره للذنوب التى سبقت منا:
با اينكه گوينده معصوم است چگونه اظهار معصيت و گناه نموده و از آنها عذر خواهى مىنمايد و در ادعيه نيز معصومين عليهم السلام طلب مغفرت از لغزشها نمودهاند.
از رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلم از طريق عامه و خاصه رسيده است كه ميفرمود هر شبانهروز هفتاد مرتبه استغفار مىنمايم و گفته شده از نظر تعليم و تربيت دانشجويان مكتب است آنچه بنظر رسيده آنست كه رسولان و اوصياء عليهم السّلام نظر باينكه با نيروى قدس روح و بدن و جوارح پيوسته صرف عبادت قلبى و توجه خاطر و عمل جوارحى مىنمايند و لحظهاى از توجه بساحت كبريائى غفلت نمىورزند و بر حسب معرفت و خشيت آنان بايد اين چنين باشد بر اين اساس لحظهاى و يا لحظاتى صرف امور