جامع الأسرار و منبع الأنوار - الأملي، السيد حيدر - الصفحة ١٢١

جامع الأسرار و منبع الأنوار، مقدمه‌هنرى‌كربن‌ صفحه‌ی ٠٦٧

مورد بحث مؤلف به خوبى آگاه بوده است. اين حاشيه ها همينطور بر تمايل شديدا عرفانى نويسنده در مباحث امام شناسى دلالت دارد.

: Fh

حواشى نوشته شده به دست نسخه نويس كه به دقت جمع آورى شده است (اين حواشى شامل نقل قولهاى فارسى است). همين علامت اختصارى بر حاشيه اى نيز دلالت دارد كه با خط ديگر نوشته شده است. اما هر بار به دقت، بين الهلالين، معلوم كرده ايم كه حاشيه از آن نسخه نويس است يا به دست شخص ديگرى نوشته شده است.

خلاصه اينكه پيش از اين از افراد ديگرى بر روى اين دستنوشته كار كرده بودند. اين دستنوشته قابل اعتماد است مگر در برخى موارد كه تكرار آن تصحيح مواضع ديگر را ممكن مى سازد. به عنوان مثال آن چه بعد از اسم خدا و اسامى پيامبر و امامان مى آيد معمولا يا حذف شده و يا به اختصار آورده شده است. براى يك دستى متن تمامى اين عبارات به صورت سنتى، آنها را در متن آورده و در پانوشتها اشاره اى نكرده ايم. كلمات يا اجزايى از جمله كه در وسط دو قلاب آمده توسط ويراستاران افزوده شده است تا از سويى متن روشن تر گردد (به عنوان مثال، روشن كردن مرجع ضميرها) و از سوى ديگر عبارت از نظر دستورى صحيح باشد. متذكر شديم كه عربى حيدر آملى هميشه از نظر قواعد دستورى درست نيست، در پانوشتها اثرى از برخى تصحيحات ضرورى را مى توان يافت.

: M

تهران: كتابخانه مجلس شوراى ملّى، شماره ١٤١٠، اين دستنوشته در مجلد چهارم فهرست توسط آقاى عبد الحسين حائرى توصيف شده است (فهرست ٤، تهران ١٣٥٥، ص ١٥٠- ١٥١) اين نسخه مانند نسخه هاى ديگرى كه بالاتر ذكر شد جديد و مؤيد اين مطلب است كه در ايران آثار حيدر آملى پيوسته مورد توجه بوده است. قطع ٣٢١٠ x سانتى متر، ٣٣٤ صفحه، ٢٠ سطر در هر صفحه، نسخ بسيار زيبا و خوانا. نسخه نويس: ميرزا حسين بن احمد كرجى نام دارد و تاريخ نسخه ١٢٧٤ هجرى قمرى (٥٨- ١٨٥٧ ميلادى) است. در مجموع متن دقيق است و عمده ترين ايرادى كه بتوان به نسخه نويس گرفت اين است كه گه گاه فقراتى كما بيش مفصل را از قلم انداخته است (اين فقرات