انتخاب عنوان اثر به تصادف نيست و مى توان آن را با مجموعه عناوين ساير آثار مؤلف مقايسه كرد. اسرار مستلزم شريعت و وجه باطنى پنهان شده در زير ظاهر شريعت است و تأويل مى تواند آن اسرار را از شريعت رها سازد. مجموعه نظرات باطنى كه آموزه باطن يعنى حقيقت باطنى ظاهر ديانت را تعليم مى دهد چنين وضعى دارد. اسرار به حقيقت و حقايق فراحسى مربوط مى شود كه به كشف مى پردازد. اسرار همان انوار حقيقى است كه وقتى تأويل اسرار شريعت را رها مى سازد در افق معنوى به درخشيدن آغاز مى كند.

بنا بر اين وقتى ما اصطلاح «فلسفه شيعى» را براى مشخص كردن مضمون اين اثر بزرگ به كار مى گيريم به معنايى است كه اصطلاح «حكمت الهى» به عنوان معادل theosophia ى يوناني در بر دارد يا دقيق تر بگوييم به معنايى كه در محيط شيعى اصطلاح حكمت نبوى و ولوى دارد و همينطور واژه حكمت يا