١- محمد بن عبد اللّه بن عبد المطلب، يك از افراد برجسته قبيله قريش كه در جزيرة العرب مانند ديگر مردم زندگى روزمره خود را داشت و به عنوان يك فرد ممتاز از آحاد مردم بوده و اين جهت، شخصيّت حقيقى و فردى و جنبه شخصى او را تشكيل مى‌دهد.

٢- پيامبر خدا و حامل رسالت الهى بود كه شريعت اسلام را به عنوان يك پيام آسمانى به مردم تبليغ و تبيين مى‌نمود.

«و أنزلنا إليك الذكر لتبيّن للناس ما نزّل إليهم و لعلّهم يتفكّرون»[٤].

٣- علاوه بر دو مورد گذشته ولىّ امر مسلمين و زعيم سياسى امّت بود كه با ايجاد وحدت ملّى (براساس برادرى اسلامى) و تشكيل دولت (براساس عدالت اجتماعى) رهبرى سياسى امّت را بر عهده گرفته بود و اين حق را به اقتضاى مقام نبوّت خويش دريافت كرده بود، زيرا خود صاحب شريعت بود و خود را موظّف مى‌دانست كه مسؤوليّت اجرايى آن را نيز بر عهده گيرد. چنانكه خداوند مى‌فرمايد:

«إنا أنزلنا إليك الكتاب بالحق لتحكم بين الناس بما أراك اللّه»[٥].

[١] - نهج البلاغة. قصار الحكم: ١٦١.

[٢] - بحار الانوار ج ٧٢( مؤسسه الوفاء- بيروت) ص ١٠٥ رقم ٣٩ از كنز الفوائد كراجكى.

[٣] - آل عمران ٣: ١٥٩.

[٤] - سوره نحل ١٦: ٤٤.

[٥] - سوره نساء ٤: ١٠٥.