در حكومت اسلامى، پشتوانه مستحكم مقام ولايت، توافق آراء عمومى مردم است كه از طريق مشورت با خبرگان انتخاب شده از جانب ملّت، و نيز نظارت همگانى صورت مى‌گيرد، و بدين‌سان همواره پايه‌هاى حكومت اسلامى استوار بوده و دولت و ملّت باهم جوشيده واحد منسجمى را تشكيل مى‌دهند، و دژ پايدارى بوجود مى‌آورند كه از هرگونه گزند و آسيب بيگانه در امان خواهد بود.

هيأت حاكمه، پيوسته در سايه رهنمودهاى شرع و با يارى كارشناسان مردمى، مى‌كوشد تا مصالح امّت را تأمين نمايد و عدالت اجتماعى را در سطحى گسترده و فراگير پياده كند.

مردم نيز، همواره در جريان كارها قرار گرفته، و حضور خود را در تمامى صحنه‌هاى سياسى و اجتماعى و غيره هرروز جدّى‌تر و فعّال‌تر مى‌سازند.

اساسا حكومت مردمى به حكومتى گفته مى‌شود كه پيوسته با ردم بجوشد و در كنار مردم باشد، و هرگز از آنان فاصله نگيرد. لذا به آراى مردم ارج مى‌نهد و به گفته‌هايشان گوش فرا مى‌دهد. و به خواسته‌هاى مشروعشان پاسخ مثبت مى‌دهد، و در مقابل در تمامى جريانات كشوردارى از مردم يارى مى‌طلبد، و در اين يارى خواستن هميشه موفق خواهد بود.

آيه كريمه «و اعتصموا بحبل اللّه جميعا و لا تفرّقوا»[١] به همين حقيقت (پيوند مردمى) اشارت دارد.

مولا امير مؤمنان عليه السّلام در همين رابطه فرموده:

«و الزموا السواد الأعظم، فإنّ يد اللّه عليالجماعة، و إيّاكم و الفرقة»[٢].

همواره با انبوه مردم باشيد. زيرا دست عنايت الهى بر سر انبوه ملّت است. و از پراكندگى بپرهيزيد.

و نيز فرموده:

«و الزموا ما عقد عليه حبل الجماعة، وبنيت عليه أركان الطّاعة»[٣].

«حبل الجماعة» در اين سخن بجاى «حبل اللّه» در آيه، بكار رفته است، كه شايد

[١] - ال عمران ٣: ١٠٢.

[٢] - نهج البلاغه خطبه: ١٢٧.

[٣] - خطبه: ١٨١.