شريعت، در حقيقت نظام الهى است كه بر اصول و مبانى ايمانى استوار مى‌باشد، ازاين‌رو هدف از شريعت، قانونمند كردن زندگى اجتماعى است. و سياست دينى كه در تأمين مصالح و تضمين اجراى عدالت اجتماعى خلاصه مى‌شود جز با حاكميّت قانون ميسّر نيست و اين قانون است كه مرز تصرفات آحاد ملّت و حدود اختيارات دولت را مشخص مى‌سازد.

قانونمند كردن زندگى اجتماعى از وظائف اوّليّه يك سياست عادل و خداپسندانه است.

در سوره شورى (٤٢: ١٥) مى‌خوانيم:

«فلذلك فادع و استقم كما أمرت و لا تتّبع أهواءهم و قل آمنت بما أنزل اللّه من كتاب و أمرت لأعدل بينكم اللّه ربّنا و ربّكم ..».

دعوت خود را ادامه ده و پايدار و استوار باش، و همان‌گونه كه دستور گرفته‌اى رفتار نما، و خواسته‌هاى اين و آن، تو را به اين سو و آن‌سو نكشد.

و بگو: من به راستى به آنچه خداوند فرستاده ايمان دارم و دستور يافته‌ام تا سايه عدالت را بر سر همگان گسترش دهم. زيرا خداوند، پروردگار