ولايت فقيه - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٨٧

«إنّ الذين يبايعونك إنّما يبايعون اللّه، يد اللّه فوق أيديهم»[١].

و وفاى به اين عهد را- كه عمل به شريعت است- تجارتى دانسته كه هرگز كساد ندارد:

«إنّ الذين يتلون كتاب اللّه و أقاموا الصلاة و أنفقوا ممّا رزقناهم سرّا و علانية يرجون تجارة لن تبور»[٢].

ثالثا، وفاى به اين عهد را از لوازم ايمان گرفته است:

«و من أوفى بما عاهد عليه اللّه»[٣].

«و الموفون بعهدهم إذا عاهدوا»[٤].

رابعا، نكث بيعت (نقض پيمان) را گناه شمرده است:

«و من نكث فإنّما ينكث على نفسه»[٥].

و از هرگونه عهد شكنى، با عنوان «نكث» ياد كرده كه مستوجب كفر و جواز قتال است.

«و إن نكثوا أيمانهم من بعد عهدهم و طعنوا فى دينكم فقاتلوا أئمة الكفر إنّم لا أيمان لهم لعلّهم ينتهون. ألا تقاتلون قوما نكثوا أيمانهم ...»[٦].

و اگر پيمان شكستند و بر دين طعنه وارد ساختند پس با سران كفر بجنگيد زيرا اينان را تعهّدى نيست باشد تا بس كنند. آيا نمى‌جنگيد با گروهى كه پيمان شكسته‌اند؟!

امام أمير المؤمنين عليه السّلام مى‌فرمايد:

«و أمّا حقّى عليكم فالوفاء بالبيعة، و النصيحة فى المشهد و المغيب، و الإجابة حين أدعوكم و الطاعة حين آمركم»[٧].

آنچه حقّ من بر شما است آن است به پيمان خود پايبند باشيد. و در حضور و پشت‌سر ناصحانه برخورد كنيد. و هرگاه شما را مى‌خوانيم إجابت كنيد، و آنچه دستور مى‌دهم فرمانبردار باشيد.

[١] - سوره فتح ٤٨: ١٠.

[٢] - سوره فاطر ٣٥: ٣٠.

[٣] - سوره فتح ٤٨: ١٠.

[٤] - سوره بقره ٢: ١٧٧.

[٥] - سوره فتح ٤٨: ١٠.

[٦] - سوره توبه ٩: ١٢- ١٣.

[٧] - نهج البلاغة خطبه: ٣٤.