در پايان، ماسب آمد تا گوشه‌اى از مسأله ولايت تكوينى ذوات مقدّسه كه واسطه‌هاى فيض حضرت حق تعالى مى‌باشند، به بحث و گفتگو گذارده شود. زيرا اخيرا مورد خدشه و مناقشه برخى قرار گرفته و مسأله «علم به تقدير» و نيز «تفويض در أمر تدبير» را گونه‌اى غلوّ، يا اعتقادى بدون دليل دانسته‌اند.

ازاين‌رو ضرورى ديديم تا شمّه‌اى از مقامات انوار ملكوت الهى و مظاهر صفات جمال و جلال ذات لا يزال را از ديدگاه روايات صحيحة و مستفيضه و أدعيه و زيارات كه مدرسه سيّار مكتب اهل بيت عصمت و طهارت هستند، روشن سازيم و عقيده حقّه مذهب تشيّع را درباره ائمه أطهار عليهم السّلام بر روشندلان پاك ضمير، مستدلّ و مبرهن نماييم. إن شاء اللّه‌

تقدير و تدبير

همانگونه كه آفرينش از ذات اقدس متعال نشأت گرفته، امر تقدير و تدبير نيز با او است. «لا مؤثّر فى الوجود إلّا اللّه»، ما سوى اللّه، جملگى از زمره ممكنات‌اند. كه فقر و عجز محض‌اند، و در پيدايش و پايدارى خود به ذات لا يزال نيازمند مى‌باشند:

«كلّ ما بالغير لا بدّ أن ينتهى إلى ما بالذات».

هرچه هست، جز ذات واجب، موجودات وابسته‌اند كه در هستى، چه در آغاز